Sverdlovsk Flim studio
In opdracht van de commissie voor televisie en radio uitzendingen van de Sovjet-Unie
"Vertelling over een Koyavochka" Naar een Mama Sibiriak sprookje
Mijn Alyonushka is dol op sprookjes.
"Vertel me er een!", vroeg ze.
Zittend bij het kampvuur wilde ze een ​​sprookje horen.
Dus vertelde ik Alyonushka het sprookje over de Kozyavochka baby.
Er zijn talloze van hen om ons heen.
Veel van deze baby's blijven onopgemerkt in het gras, op het water, en in holen. bij duizenden.
De zon verwarmt ze het water voedt hen
Velen hebben niet eens een naam. Toch bestaan ​​ze!
Zij hebben er genoeg aan elkaar te onderscheiden
en voeren al hun werk ijverig uit.
Zij begeleiden de hele aardse natuur huishouding
In sprookjes zijn het lopende, zwemmende of ... vliegende wezentjes!
Onze baby Kozyavochka had een goed begin van de dag.
Ze nam een bad in een bloemkelk, en ...
... droogde zichzelf onder de zon
Zo fijn!
- Wie vliegt er hier zomaar rond?
Alles hier is van mij! Allemaal van mij! Van mij!
Ik eet ik wat van mij is. Alles wat van mij is eet ik op.
Maar..., de lucht dan? Bij wie hoort die?
Wijsneus! Niet te slim zijn, hoor Er zijn er heel wat slimmer dan jij.
Kom, Kozyavochka, kom bij ons wonen! In de mierenhoop!
Er zijn heel wat van ons. Waardoor niemand ons wat doen kan
Ons leven is gemoedelijk en gezond!
Misschien ga ik wel mee.
Ik heb alleen geen idee hoe je aan dat soort rietjes komt.
Oh, dat leren we je in een wip.
Wacht je?. Ik ga eerst even deze bloem helpen.
Oh, waar is hij nu?
Ik zie hem niet meer.
De bloemen bloeien. De rups eet.
De spin en de pad zitten stilletjes in de oude kruik.
Maar hoe zit het met mij? Waar ben ik voor?
Waarom huil je?
Live! Niet huilen.
Ik huil niet!
Je bent blind, en kan het niet eens zien.
Ik kan het niet zien, maar ik kan het wel voelen.
Je liet een traan vallen, en de aarde nam hem op.
Dus kwam ik er achter dat er gehuild werd.
- Wie ben jij?
Ik ben een worm.
Waarom ploeg je daar?
- De mieren hebben het me opgedragen.
Ik werk voor hen als ploegknecht.
Is het moeilijk voor u?
Je raakt er aan gewend.
De worm ploegt.
Een waterdruppel drupt.
Maar waar ben ik voor?
Voor een belangrijke zaak, mijn lieve baby.
Hoe kunnen dingen soms wonderlijk samenvallen!!
Precies om etenstijd ...
Duikt er een Kozyavochka vlak voor mijn neus op.
Ben ik hier echt voor gemaakt?
Dat kan niet zo zijn!
Jawel, Het kan! Het kan!
Een klein maaltje is ook een maaltje.
Mm. Misschien moeten we maar een beginnen? Wat denk je ervan?
ksh! ga weg, walgelijk pad! - zei Alyonushka.
Ze stond erop in haar droom te verschijnen om de baby te helpen.
Maar Alyonushka wilde niet volledig wakker worden.
Dus laten we doorgaan met het sprookje!
"Zo meteen zie je hier een prachtige vis.
Hij is krachtig. Hij kan alles!"
Fluisterde grote Alyonushka suggestief.
Ach, waar kan ik u om vragen?
Al is het maar één ding.- Eén nodig iets!
Vraag om een leven dat iedereen helpt.
Hiermee kwam het verhaal tot een einde
Daar zat ik, starend naar de rivier, naar het maan verlichte sterren pad...
En in haar sprookje liep ze het op, mijn Alyonushka.
In haar hand een kleine paddenstoel.
Hoe ijverig is ze toch!
scenarioschrijver V. Golovanov
Regiseur Vladimir Petkevich Art director Aleksandr Petrov
Operators: V Konstatinov, S. Reshetnikov
Cartoonisten E Marchenko V Petkevich
Geluid V Gerrat muziek ontwerper M Kesareva
editor L Permyakova tekst gelezen door G Burkov
Muziek gebruikt van: V Barkaukas, P Hindemith V. Uspensky Een Ljadov
editor I. Duykova regisseur V. Khizhnyakova
Einde Ussr radio & tele. 1985 Gemaakt op film van Kazan Productie collectief "Tasma"